Al vier keer eerder ben ik de Madeleine op gefietst. Twee keer vanuit Aigueblanche (de mooiste kant) en twee keer vanuit La Chambre over de grote, brede weg. Er is nog één derde route omhoog voor op de racefiets: aan de andere kant van het dal via de D76. Kom maar op!

De afdaling van deze weg had ik al wel eens stuiterend gedaan tijdens een eerder avontuur op de Madeleine. Het was een weg vol grind en putten, wat mijn fietscomputer van mijn stuur deed vliegen. Bij een klim is een slechte weg veel minder een issue dan bij een afdaling, maar van een beroerde weg is vandaag véél minder sprake dan een paar jaar geleden. Dat heeft ongetwijfeld alles te maken met de Tour die vorig jaar deze weg aandeed.

Volgauto
Het is vandaag de vierde dag van onze vierdaagse fietstrip naar Saint-Jean-De-Maurienne. Na onze Koninginnenrit van gisteren met ca. 3600 hoogtemeters temperen we de ambities vandaag enigszins. Ik stap vandaag samen met Jef op de fiets. Rogier plant een rustdag in en volgt ons met de auto. Altijd leuk, want dat betekent vaak extra toffe foto’s!

Ik meen me uit de Touretappe van vorig jaar te herinneren dat de klim over de D76 bepaald geen kinderspel is. Omdat ik me graag laat verrassen door een beklimming heb ik me niet verdiept in het profiel van de col. En daarmee hoef ik Jef, die het niet zo heeft op steile stukken, ook geen informatie te onthouden. 😊

Stamelen
Het is maar goed dat Jef, die na deze dagen in de Alpen de bijnaam Baas Buitenbocht meer dan toekomt, niet zelf het profiel verkend heeft. In de eerste kilometers stamelt hij regelmatig dat hij liever de andere kant gedaan had. Dat heeft alles te maken met de percentages, die echt stevig zijn. Het gebeurt in de eerste kilometers weinig dat we onder de 8 procent komen op onze Garmins – en ook niet op de berg. Vaak noteren we zelfs 9, 10 en 11 procent.

De weg en het uitzicht zijn wel heel mooi! We rijden door bos, sommige stukken op een balkon en we kijken vaak vanuit steeds mooiere hoogte het dal in. En achter ons zien we de prachtige witte bergtoppen ons regelmatig aangapen. Naast afzien valt er ook genoeg te genieten!

De smalle, stevige route brengt ons tot de weinig aantrekkelijke skiplaats Saint-Francois-Longchamp. Via een paar straatjes door dit dorp beland ik op de weg D213, de ‘normale weg’ vanuit La Chambre naar de top van de Madeleine. De brede weg ken ik nog goed van mijn eerdere avonturen hier. We komen hier inmiddels boven de boomgrens uit, wat het landschap kaler (veel gras en hier en daar wat sneeuw) maakt en de vergezichten nog indrukwekkender.

Klinkt lief
Met percentages tussen de ‘slechts’ 7 en 9 procent voelt dit deel makkelijker dan het deel op de D76, maar laat je niet foppen: Madeleine klinkt lief, maar ze is een killer. Een paar jaar geleden moest ik mijn fiets een aantal keren hopeloos parkeren in de laatste kilometers. Na ook de laatste route naar de top bijna afgerond te hebben, is de conclusie een eenduidige: van alle drie de kanten doet ‘ie je pijn. De lengte in combinatie met de stevige percentages maken ‘m van alle kanten een van de zwaardere cols die ik ken.

Wel lief is de Francaise op het gezellige terras op de top. We ploffen heerlijk neer voor een uitgebreide, welverdiende lunch. En wat smaakt dat goed! Voor Jef is dit het eindstation van zijn avonturen van deze fietstrip. Zijn benen protesteren fors. Zelf voor de afdaling bedankt Jef – hij is niet wijs.

Chaussy als toetje
Ik vervolg mijn route naar La Chambre via de brede D213, die heerlijk is om af te dalen. Een paar kilometer voor La Chambre verlaat ik de afdaling en pak ik de Col de Chaussy mee. Deze weg ik alleen nog van twee afdalingen, vandaag doe ik ‘m een keer andersom.

De onregelmatige col is heerlijk rustig en leidt als het ware door een kom van een bergdal. Tussen de bomen van het bos door zijn aan alle kanten regelmatig prachtige uitzichten te zien op onder andere imposante witte bergtoppen.

De Col de Chaussy is mooi vanuit de kant van La Chambre, maar vanuit Pontamafrey Vind ik ‘m nog een stuk gaver. Dat zit ‘m vooral in de geweldige start via de Lacents de Montvernier en een deel balkonroute.

Mijn rondje Madeleine en Chaussy eindigt na een kleine 80 kilometer en 2400 hoogtemeters weer in Saint-Jean-de-Maurienne, waar ik uitgeteld maar zeer voldaan neerplof met koude colaatjes en biertjes. Proost!

Rit op Strava