Als wielrenner op vakantie bij Argèles -Gazost waan je je een kind in de snoepwinkel. De Pyreneeën-reuzen hier zijn zo talrijk dat ik bijna last krijg van keuzestress. Eentje die absoluut niet ontbreken mag is de iconische Tourmalet. Vandaag staat deze veelbelovende col op het menu.

Net als naar Luz Ardiden rij ik vanuit onze camping in Arcizans-Avant het leuke colletje af naar Pierrefit om de weg naar Luz-Saint-Saveur te pakken. Deze route luistert naar de naam Gorges de Luz en – je verwacht het niet – loopt door een mooie kloof. Rechts van me stroomt in de diepte een riviertje, links rijden behoorlijk wat auto’s. De weg is druk, maar niet te hinderlijk. De Fransen passen daarnaast, zoals de borden hen ook sommeren, de anderhalvemeterregel lief toe, zodat ik me veilig een weg baan naar de mooie cols.

Vandaag verlaat ik de D921 om linksaf het weggetje via Chèze mee te pakken. Mijn bovenbenen voelen de hele dag al stijfjes aan van de stevige bergwandeling van gisteren. Dit colletje helpt me om de boel een beetje los te fietsen. Nou, dat zit wel goed. Dit weg naar Chèze is zo’n 1,5 kilometer en komt maar zelden onder de 10%. Ik ben warm!

Gieren!
Na Chèze volgt het dorpje Saligos. Vlak voordat ik de afdaling naar de D921 wil inzetten zie ik een grote groep gieren voor me. In dit gebied hebben we al een aantal keren zo’n groep indrukwekkende roofvogels bij elkaar gezien, maar zo dichtbij als nu is helemaal uniek. Sommige gieren zitten op iets van 10-15 meter van me vandaan. Mijn voeten staan aan de grond, mijn telefoon ligt in mijn hand.

Ik rij via Sassis het drukke Luz-Saint-Saveur binnen en volg de borden naar de Tourmalet. Zodra ik het stadje uit rijd gaat de weg omhoog. Het begin is rustig. Met percentages tussen de vier en zeven procent kom ik er de eerste drie, vier kilometer lekker in.

De weg is breed, het asfalt goed (kan niet missen als je zó vaak in de Tour de France wordt opgenomen) en langs de weg staat iedere kilometer netjes uitgelegd hoever je nog moet en hoe steil de komende kilometer is. Voor een Pyreneeën-col zijn de percentages niet enorm afwisselend. Na de eerste paar kilometer geven de borden vrijwel de gehele col percentages tussen de zeven en negen aan.

Hallo zon
Waar ik onze mooie Camping du Lac in de bewolking achter me liet, toont de Tourmalet me een van de lekkere voordelen van berglandschappen: hoe hoger ik me meld hoe meer de zon het wint van de bewolking. Na een eenvoudige kilometer halverwege van 4-5 procent, is het laatste dunne laagje bewolking verslagen en rij ik in een strak blauwe lucht.

Op de Tourmalet vertoont de weg maar weinig bochten. Hierdoor zie ik vanaf een kilometer of acht van de finish al de top, die in een fraaie kom ligt genesteld. Vanaf dit moment wordt de col ook écht mooi. De bomen maken plaats voor ruig berglandschap. Om me heen melden zich diverse ruige bergtoppen.

In het berglandschap is hier wel de hand van de mens goed zichtbaar. Op de col zijn behoorlijk wat skiliften te vinden. Er is zelfs iemand geweest die heeft bedacht om op een 2876 meter hoge bergtop (Pic du Midi) een gebouw neer te flikkeren om sterren vanuit te kunnen bekijken. De top met zijn oostblokachtige gebouw maakt links in de verte regelmatig onderdeel uit van mijn uitzicht.

Save the best..
De laatste paar kilometer zijn prachtig. Ik maak veel foto’s van de schitterende bergtoppen om mee heen. Zoveel dat ik soms vergeet een beetje door te trappen, wat me de rest van de col aardig lukte. De laatste anderhalve kilometer vind ik het een beter idee om mijn telefoon meer in mijn zak te laten rusten. De Tourmalet bewaart het beste namelijk tot het laatst: de laatste 1500 meter kom je niet meer onder de tien procent.

Na een kleine 40 kilometer rijd ik de smalle, 2115 meter hoog gelegen top over en moet bijna in de rij om mijn traditionele ‘topfoto’ te maken. En nu is het tijd voor een terras!

Met een cola achter mijn kiezen en vers water in mijn bidon ga ik de afdaling in, die geweldig is. Het heerlijke asfalt, de weinige bochten en daarmee het fijne overzicht maken dat je de remmen vaak geheel los kan laten. De tegenwind is vandaag wel spelbreker voor het behalen van écht hoge snelheden.

Zo, de Tourmalet krijgt een vinkje achter zijn naam. Hij is met zijn 19 kilometer à 7,4% bepaald niet mals. Al onderweg bedenk ik me dat ‘ie heel tof en mooi is, maar nét geen 5 sterren krijgt in mijn lijst met favoriete cols. Dat een prachtige icoon als de Tourmalet daarmee buiten mijn top 10 gaat vallen doet me realiseren dat ik een bevoorrecht mens ben. Amen. 😊

Rit op Strava