Van de info die ik op Google vond over de Port del Canto werd ik niet super enthousiast. Dus ik verzon een geweldig plan: ik ga ‘m opfietsen via de B-kant, waar de minidorpjes Puigforniu en Soriguera gelegen zijn. Wát een foute keuze.

Ik begin mijn rit vandaag kort voor het plaatsje Rialp. Om op te warmen heb ik vanuit dit dorp een ommetje gepland via een colletje dat me de eerste ruim honderd hoogtemeters van vandaag bezorgt. De afdaling brengt me bij Sort, waarna ik via de N260 linksaf sla naar de LV5131, de door mij bedachte schitterende B-kant van de Port del Canto.

Ik had het al kunnen weten vanaf het begin van deze route. Een ploeg wegwerkers was bezig de weg van de LV5131 op te knappen. Ik meende al een frons op het gezicht van één van de mannen te zien: ‘ga jij hier fietsen, joh? Nou, sterkte!’

Lesje Spaanse wegwerkzaamheden
Overigens doet deze ploeg die werkzaamheden heel bijzonder, met drie units. Unit 1 spuit één of ander teerachtig spul in een gat, unit 2 kiepert daar een berg kiezelsteentjes in en unit 3 rolt de boel plat. En wat niet meteen plat is wordt overgelaten aan unit 4: auto’s of wielrenners met enige verstandelijke gebreken die hier komen fietsen.

Op deze col ligt in vrijwel elke vierkante meter wel een gat dat deze ploeg te dichten heeft. Ook ik heb mijn wenkbrauwen te fronsen: gaat dit de hele weg zo door? Vanaf de afslag naar het plaatsje Malmercat lijkt er goed nieuws onderweg: hier wordt de weg plotseling uitstekend. Helaas duurt dat kort en vanaf daar wordt de weg slechter en slechter.

Normaal vind ik een slechte weg niet zo erg als ik alleen maar hoef te klimmen, maar er zitten op deze route ook wat stukken bij dat ik mag afdalen. En de weg is gewoon echt k*t. Waar het in het begin nog ging over putten in asfalt zijn er verderop stukken waar geen asfalt meer te bekennen is. Strade Biachi-achtige grindpaden maken normaal fietsen onmogelijk. Ik hoop vooral dat ik overeind blijf en niet lek rijd.

Verdwaalde Belgen
Typerend voor zowel deze blog als mijn ervaring op deze col (moet ik dit grindpad nog wel zo noemen?) is dat mijn focus volledig bij de weg ligt en niet meer bij de omgeving of mijn sportieve prestaties. De omgeving is uiteraard mooi. De ‘weg’ van de LV5131 leidt over de twee tegenoverliggende zijden van bergkanten, waartussen een groen dal gelegen is. Door de begroeiing is behalve de overdaad aan groen niet altijd heel veel van de omgeving te zien, maar in ieder geval genoeg om te constateren dat het hier wederom mooi is. Maar eerlijk is eerlijk: mijn campingrondje vanaf La Mola is stukken mooier. Verder is het grindpad super rustig. Tijdens de circa 15 kilometer stuiteren kom ik welgeteld één motor tegen, uit België met daarop vermoedelijk twee verdwaalde zuiderburen.

Whoohoo!
Ik juich als ik uiteindelijk het héééérlijke asfalt van de N260 op rij. De overige kleine tien kilometer richting de top van de Port del Canto mag ik op deze grote weg rijden. Deze weg is heel rustig (vandaag in ieder geval), breed en zoals ik me al had ingebeeld niet super sprankelend. De percentages zijn mild (vrijwel nooit boven de acht) en de omgeving is heel groen. Na inmiddels tientallen cols te zijn op gereden, vind ik ‘m eerlijk gezegd ook wat saai. Al zou ik ‘m 1000 keer willen inruilen voor mijn thuisrondje Kijkduin.

Op de 1720,8 meter hoge Port del Canto (aldus het topbord) maak ik een fotootje en keer om. Ik maak een pitstop bij het enige eettentje op de berg, waar een man, vrouw en baby (gedragen op de buik van zijn moeder) de gasten voorzien van drinken of het enige gerecht dat op de menukaart staat. Vandaag is dat patat met worst en een Russische salade. Ik bestel het maar, werk het aardig weg en vervolg mijn afdaling. Deze loopt als een trein, waardoor ik in een zucht weer bij Sort ben.

Moraal
Niet geheel voldaan door de tegenvallende route slinger ik mijn fiets weer in de auto en denk dat ik over deze fietsrit niet eens een blog ga schrijven. Een dag later ben ik daarop teruggekomen, zoals je waarschijnlijk in de gaten hebt. Moraal van het verhaal: de Port del Canto krijgt zeker geen topklassering in mijn lijst van favoriete cols en mócht je ‘m doen: haal het niet in je hoofd ‘m via de LV5131 op te rijden.

Of positiever beredeneerd, zoals fietsmaat Ivo constateerde op Strava: “In de gehele geschiedenis van de mensheid hebben slechts 20 mensen deze klim overleefd, chapeau!”

De rit: the movie

Rit op Strava