Twee onorthodoxe cols staan vandaag op het menu: de Val Genova en de Val di Sant Valentino. Een route waar ik me meer toerist dan wielrenner voel.
Vanaf Darè gaan de eerste vijftien kilometers langs een riviertje waarvan het water me tegemoet stroomt. De weg stijgt dus licht. De Val Genova begint kort na Pinzolo. Waar de weg rechts naar de klim het skigebied van Madonna di Campiglio, sla ik linksaf: de Val in.
Mooie wielrenbestemmingen
Deze vallei is me aangeraden door een plaatselijke VVV-dame, toen ik haar om mooie wielrenbestemmingen vroeg. Al snel kan ik zien dat de dame geen woord heeft gelogen: het is mooi hier! De smalle weg is de eerste kilometers in het groen gelegen. En naarmate ik verder rijd, wordt het almaar mooier. Het begint met vergezichten op het ruwe gebergte om me heen: zowel ver vooruit als links en rechts, zijn schitterende, rotsachtige toppen te zien.
Vrijwel de gehele route fiets ik langs een schitterende beek. Soms rustig, maar veel vaker gutst het water er wild doorheen. Dat kan ook niet uitblijven in deze omgeving, die bekend staat om zijn vele watervallen. En jemig, wat zijn er hier veel en wat zijn ze mooi! Een keer fiets ik – tussen de toeristen door – vlak langs een enorme waterval. Ik voel de dunne druppels op mijn gezicht. Heerlijk.
En zo gaat het de hele rit: ik ben meer bezig met mijn omgeving dan met de klim. Want de klim is er wél. De hele klim naar Val Genova is, startend vanuit Pinzolo, uiteindelijk 18 kilometer tegen een bescheiden gemiddelde stijging van 4,7 procent. Val Genova is voor mij dan ook meer een excursie met toevallig wat hoogtemeters (toch nog zo’n 850 in totaal) dan de beklimming van een col. Maar wát vreselijk mooi!
Recensievlog op de ’top’ van Val Genova
De afdaling doe ik niet full speed. Dat is ook niet handig gezien loslopende koeien en toeristen, de staat van het wegdek (bij tijd en wijle is het een stuiterballenafdaling) en enkele tegemoetkomende bussen of auto’s. Wat trouwens ideaal is aan de route: vanaf halverwege zijn er geen auto’s op de weg toegestaan. Daar rijden alleen bussen. Dat betekent dus weinig verkeer en in alle rust fietsen. Wel frustrerend: de toenemende aantal e-bikes. Terwijl ik me soms een ongeluk trap, word ik door veel te zware huisvrouwen op het gemakkie voorbij getrapt.
Video: stomme e-bike in Val Genova
Na de mooie retourrit heb ik er zo’n 50 kilometer op zitten, maar de benen voelen aan alsof ze nog wat extra kilometers wensen. Ik rij terug naar Darè om daar de Val di Sant Valentino in te rijden. Ik heb me zoals altijd niet enorm verdiept in het profiel van deze route; ik laat me graag verrassen. Wel wist ik dat de klim tot een paar honderd meter minder hoogte ging dan Val Genova. Ik stel me dan ook een niet al te zwaar toetje voor.
Maar jééémig, de weg vliegt de lucht in. Het begin kom ik nog aardig door, maar ik moet er soms uitzien als een zwalkende Bauke Mollema. En dan komt het bord. Met daarop: 20% voor de aankomende 800 meter. Ik rij, nee: zwalk, op een skihelling. Omhoog, hè? Ik kan er niets aan doen, maar moet mijn principe dat ik al jarenlang met succes hanteer – stoppen op een klim is een doodzonde – loslaten. Ik stop. In totaal twee keer zelfs op deze piste. Au!
Ondanks de helling is ook de Val di Sant Valentino heel fraai. De groene omgeving, de uitzichten op mooie bergtoppen en een rustige beek verzachten de pijn enigszins. Maar de omgeving kan bij lange na niet op tegen die van Val Genova.
Ik eindig mijn rit bij rifugio Gorck, waar een corpulente oude dame me een bord penne met champignons serveert. Het ziet er meer dan eenvoudig uit, maar smaakt me uitstekend. Al mag dat op dit moment geen graadmeter zijn. Een gesprek in gebrekkig Italiaans, Duits en Engels maakt me wijs dat ik vanaf het rifugio niet verder kan rijden over verharde wegen. Dat komt best uit! 🙂
Ook deze klim is regelmatig een stuiterballenafdaling. En dat deel met die 20 procent is ook verre van ontspannen. Na 74 kilometer ben ik blij om met enorm veel voldoening de camping weer op te rijden.
Videocompilatie van de rit naar Val Genova & Val di Sant Valentino
Het avontuur op Strava




Leave A Comment