Na ruim drie weken Arcizans-Avant heb ik alle beklimmingen van mijn verlanglijstje kunnen afvinken. Eén col schreeuwt nog om beklommen te worden: de Col des Tentes. Deze lange beklimming moet een heerlijke uitsmijter van de vakantie worden.

Waarom de Col des Tentes zo aantrekt? Ik weet het niet precies. Misschien omdat ‘ie in een volgens de verhalen schitterend gebied ligt, vlakbij de Cirque de Troumouse en de Cirque de Gavarnie. Of het is de top, die op een aanlokkelijke hoogte van 2200 meter ligt. Het kan ook de uitdaging zijn van de lengte van de col: vanuit Pierrefitte is het een kilometer of 44 omhoog fietsen. En: het is al dagen bewolkt in ons dal. Volgens de voorspellingen schijnt op de Col des Tentes de zon!

Kortom: zat ingrediënten voor een gave rit. Is alles dan hosanna aan deze col? Niet helemaal. Ik ben namelijk niet bepaald de enige op de weg. Vanuit Pierrefitte rij ik eerst de inmiddels bekende en tamelijk drukke route naar Luz-Saint-Saveur. Heel storend vind ik de drukte niet, maar ik pak vanwege de rustigere route én extra hoogtemeters het leuke parallelweggetje via Chèze mee.

Polonaise
In de drukke straten van Luz-Saint-Saveur is het traditiegetrouw stapvoets rijden. Ik volg de borden naar Gavarnie. Samen met mij doen een andere miljoenmiljard toeristen dit ook. Gavarnie schijnt namelijk niet alleen onder meer met Europa’s hoogste waterval heel mooi te zijn, het is ook iets wat je blijkbaar in polonaise met de vele andere toeristen moet ondergaan.

De route tot Gavarnie leidt dan ook over en brede, goede weg, waar heel veel toeristisch verkeer overheen dendert. Wel is het hier mooi. Ik geniet van de rivier rechts en de fraaie uitzichten voor me. Afzien is er niet bij. Slechts een enkele keer tik ik stukjes van 7 procent weg, meestal zijn hier de percentages een stuk milder.

In Gavarnie zie ik tussen wat huizen door de machtige ‘cirque’ en de waterval. Handig, scheelt een polonaise. Ik zie vooral veel toeristen die stinkend hun best doen om een parkeerplaats te bemachtigen.

Transformatie
Wanneer ik me door twee haarspeldbochten heb gewerkt, transformeert de Col des Tentes volledig. Hier is plotseling ruimte voor rust. Voor een prachtig decor, met rotsen en uitzichten die zich vrijwel plotseling melden. Én voor échte percentages. Waar ik vanaf Pierrefitte in zo’n 35 kilometer een kleine 1000 hoogtemeters overbrugde, moet ik er in de laatste 9 kilometer ruim 700 wegwerken. In dit deel gaat het niet langer over eenvoudig weg te trappen stukken van 3, 4 of 5 procent, maar liggen er continu – zoals het een goede klim betaamt – kilometers met 7 procent en hoger te wachten. In deze laatste 9 kilometer wordt dit ook netjes aangegeven op de kilometerborden, inclusief accurate afronding op decimalen.

In het decor van de Col des Tentes zitten af en toe een paar skiliften, maar de omgeving voelt vooral als heel natuurlijk aan. En het is mooi! In de laatste kilometers werp ik regelmatig een blik over mijn schouder om te zien of mijn lieve vrouw en kids, met wie ik een mooie wandeling op de top van de col ga maken, er al aankomen. Achteromkijken is daarnaast ook goed voor fijne vergezichten met een daarin een prachtige kronkelende weg die ik steeds verder afwerk.

Franse les
Op de col vraag ik me af wat ‘Tentes’ eigenlijk betekent. Een latere blik in een digitaal woordenboek leert dat het woord meerdere betekenissen heeft. Tente is tent. Dat zou de betekenis ‘Berg van de tenten’ maken. Zou kunnen, er staan hier af en toe wat tentjes (moet tof overnachten zijn hier). Ook zou tentes een afleiding kunnen zijn van het werkwoord tenter. Dit laat zich vertalen door woorden als verleiden en beproeven. Oók mooie vertalingen die goed bij deze col passen. Die verleiding herken ik en heeft me op deze col gebracht. Mijn benen vinden zeker de laatste kilometers de col ook meer en meer een beproeving.

Onder toejuichingen van mijn kids leg ik de laatste kilometers af. Waar in het laatste deel iedere kilometer netjes een bordje stond, is de onderhoudsploeg van de Tentes op de top even vergeten een finishbord te plaatsen. De traditionele topselfie ontbreekt daardoor, maar een foto met de kids is een meer dan uitstekend alternatief. Tijd voor de volgende verleiding en beproeving: onze laatste toffe wandeling van deze vakantie.

Route op Strava