Op ons verlanglijstje voor onze vijfde Alpendriedaagse hebben Rogier, Ivo en ondergetekende in ieder geval staan: Col d’Izoard, Col d’Agnel en de Col de Vars. Na een nacht autorijden kiezen we  voor een relatief rustige start en beginnen met de laatstgenoemde.

Dé grote vraag die ons deze ochtend bezighoudt is: wat doen we aan? We hebben onderweg gezien dat het 1 graad was. De voorspellingen geven aan dat het deze oktoberdag 20 graden wordt in onze standplaats Guillestre, maar hoe is het op de top van ruim 2100 meter hoog? Ik hou het bij een korte broek, kort shirt en een windjack. Moet genoeg zijn.

Vanuit Guillestre mogen we meteen aan de bak op de Col de Vars. Binnen een paar honderd meter begint de col. En die laat zich direct gelden. De percentages van de eerste kilometers zijn de stevigste van de hele berg. Zowel de kilometerpaaltjes als mijn Mio vinden de stijgingen scores van acht tot tien procent waard.

Vars-dorpjes
Het eerste deel is niet alleen hard werken, maar ook mooi. Veel groen, veel rust en in de verte al voorzichtig witte bergtoppen met oktobersneeuw. Na een kilometer of zeven wordt de klim een stuk makkelijker. Alleen melden vanaf dat moment allerlei skidorpjes die consequent Vars in hun naam dragen zich in de route. En dat maakt de col er bepaald niet mooier op.

Het is rijden van Vars-dorpje naar Vars-dorpje. Allemaal met hun eigen wintersporttorens en -chalets. Na het laatste dorpje, en dan zijn we een een stuk of tien dorp-kilometer s verder, wordt de col weer mooi. De percentages zijn nog steeds best mild, waardoor ik vrij oké over de top rijd. Ik hijs me na wat eerste fotootjes snel in een jackie en zoek honderd meter de natuur in een plaatsje in de zon en uit de wind. Het is mooi hier!

Rogier en Ivo melden zich daarna ook op de top. Ivo wordt warm onthaald, uiteraard inclusief foto- en video-opnames en interviews. Hij was niet zo in vorm en spreekt over een ‘Ventoux in het kwadraat’. In het restaurantje werken Rogier en ik een omelet naar binnen (door zijn inspanningen was Jefs maag nog in opstand), waarna ik de afdaling van de Col de Vars doe richting Jausiers.

Aan de andere kant..
Wat een verschil! Ik kom een paar huizen tegen, maar in tegenstelling tot zijn equivalent aan de andere bergzijde regeert hier de natuur. Overal mooie bergtoppen in het uitzicht, veel groen met herfstbruin, grote kuddes schapen én een lekkere, stevige afdaling. In de eerste kilometers vanaf de top zijn de percentages vaak minimaal zeven, waardoor ik lekker tempo maak.

Na tien kilometer afdalen draai ik kort voor een tunneltje om en begin de terugweg, waarbij ik – jaja – reken op tien kilometer stijgen. Mijn benen zijn niet zo sterk meer, maar ik geniet – vaak filmend en fotograferend – volop van deze kant van de Col de Vars. Weer terug op de top trek ik opnieuw mijn jasje aan en daal in een streep af naar Guillestre. De afdaling is aan deze kant nóg beter: een brede weg, goed asfalt en prima overzicht.

Ik heb vandaag twee keer twee gezichten van de Col de Vars gezien: vanuit Guillestre zijn de niet-toeristische delen mooi en zeker het eerste deel ook serieus uitdagend. De andere stukken vielen me best tegen. En de kant richting Jausiers is héérlijk!

De rit: the movie

Rit op Strava