Alpendriedaagse 2018!

We mogen weer! Ook in 2018 houden we een klimdriedaagse. Voor het derde jaar op rij sloven Rogier, Ivo en ik ons uit in de Franse bergen. Plaats van bestemming is Saint Jean de Maurienne. Op het menu staan vele kilometers, hoogtemeters, haarspeldbochten en dik verdiende relaxmomenten.

Dag 1: Col du Mollard & La Toussuire

Het heeft deze winter veel gesneeuwd. Zo veel dat eind mei nog niet alle sneeuw van de bergwegen is geveegd. De Galibier, de Glandon en de Madeleine zijn nog niet geopend. Gelukkig biedt Saint Jean de Maurienne, dat zichzelf Capitale Mondiale des Cyclo Grimpeurs noemt, legio aan alternatieven. Ondanks de geuzennaam zou ik het plaatsje niet van harte aanbevelen als toeristische tip, maar dat terzijde. Onze hoogtemeters gaan we hier in ieder geval wel maken!

Col du Mollard
Na onze nachtelijke rit hebben we geen twijfels over de plannen voor vandaag: koersen! Ons eerste slachtoffer van de Alpendriedaagse 2018 is de Col du Mollard. De col telt 1638 hoogtemeters en is volgens Ivo zo’n acht kilometer lang. Voor wat betreft het eerste deel van de klim heeft Jef gelijk, alleen volgt daarna nog zo’n elf kilometer: negentien in totaal dus. De percentages van de klim zijn wisselend. Grote delen zijn tussen de vijf en zeven procent, maar een paar stroken met percentages boven de acht stellen onze benen op de proef. De col is verder rustig en biedt mooie uitzichten op de nog vele witte bergtoppen. Een heerlijke start van ons verblijf!

Zelf rij ik een klein uur samen met een vriendelijke Fransman uit Albertville. Hij vertelt over de omgeving en ik spijker mijn Frans bij. Op de top van de col ontmoet ik een andere Fransman die enthousiast zijn fietstips van de omgeving deelt. Jesses, je zou hier wonen en je fietsroutes hier mogen uitzoeken…

Met zijn drieën eten we op de top van de Mollard (charcuterie en een goed vullend kaastaartgerecht). Daarna plakken we nog wat hoogtemeters aan onze koers vast door de route naar Saint Jean d’Arves te vervolgen. Vanaf hier dalen we naar Saint Jean de Maurienne. Ik sla halverwege de de afdaling linksaf en plak er nog een col aan vast: de klim naar La Toussiere.

La Toussiere
Net als de Col du Mollard biedt ook de col naar de wintersportplaats veel mooie vergezichten op de witte bergen in de omgeving. De klim is met zijn 10,7 kilometer tegen gemiddeld 7,3% geen makkie voor me. Zeker de steilere stroken rammen de snelheid er goed uit. De aankomst in La Toussiere is er ook niet bepaald een in de feel good categorie. Het wintersportoord is kaal, leeg en troosteloos. Gauw afdalen dus naar de Capitale Mondiale des Cyclo Grimpeurs en aansluiten bij Jef en Kraan, die de eerste bieren al achter de kiezen hebben. Dag 1 met zo’n 80 kilometers en 2.300 hoogtemeters is heerlijk bevallen!

Dag 1 op Strava

Dag 2: Col du Chaussy (na Lacets de Montvernier) & Col de la Madeleine

Het absolute hoogtepunt van onze driedaagse is dag 2. De Col de Chaussy is práááchtig! Dat verdient een losse blog. Bekijk mijn ervaringen en de beelden hier. Inclusief de Lacets de Montvernier en Col de la Madeleine!

Dag 3: Mont Denis

Op de top van Col du Mollard was de Mont Denis een van de tippies die een Fransman op leeftijd uit zijn mouw rolde. De klim zou, net als de Mollard, lekker rustig zijn en daarnaast een rotsachtig decor met mooie uitzichten bieden. Nou, dat gaan we eens even controleren!

De weg naar Saint Julien Montdenis is weinig spectaculair. Langs drukke wegen, een kort stevig klimmetje en een berg industrie bereiken we ons startpunt. Ondanks de 150 kilometer met ruim 4.000 hoogtemeters van de vorige twee dagen is het gevoel nog prima. Laat ook deze col maar komen!

Waarheen leidt de weg?
De grote vraag die me bezighoudt bij de Mont Denis is waar de weg naartoe leidt. Waarom is alle moeite gedaan om zo’n route in een bergwand te timmeren? Want dat is hoe deze weg erbij ligt: in de rotswand van deze bergketen van het Maurienne-dal. Het fijne resultaat daarvan is dat de weg vele kilometers verre en diepe uitzichten biedt. Daarbij moet ik zeggen dat de uitzichten op de bergen wederom mooi zijn, maar de uitzichten op het dal niet zo bijzonder. Dat komt vooral door het stedelijke en industriële karakter van de bebouwing. En misschien ben ik ook gewoon te veel verwend na de prachtige route van gisteren.

Wel mooi om te zien is hoe elke meter je hoger brengt en daarmee het uitzicht vergroot. Mooi is ook dat de weg die onder je banden door rolt nog lang te zien is. Een fijne bevestiging dat al dat trapwerk toch echt iets oplevert.

De klim is in totaal 13 kilometer lang tegen een gemiddelde stijging van 6,2 procent. Ook hier treffen we pittige stroken van tegen de tien procent aan. Deze stukken gaan me niet meer zo lekker af. De vaart en kracht lopen uit de benen, waardoor ik met weinig snelheid naar boven pendel. De laatste twee kilometers zijn weer heerlijk qua omgeving: Chaussy-achtige uitzichten zorgen ervoor dat ik mijn telefoon en actioncam weer regelmatig aanzet.

Blij ben ik als de top bereikt is. Rogier volgt vrij snel en we ploffen neer in het gras van het levenloze dorpje Mont Denis. Dit dorpje met in ieder geval een pottenbakker en uiteraard een kerkje was dus blijkbaar voldoende reden om een asfaltweg in de bergen te rammen.

De terugweg dalen we af als toeristen: vrij rustig en met diverse cameramomenten. Risico’s nemen op deze weg is sowieso niet handig: de weg is slecht en de afgronden diep, heel diep. Heelhuids rijden we weer terug naar huis. Vandaag is er geen plaats voor een tweede col in mijn programma. Het lijf wil rust en de ogen willen de Giro-ontknoping zien, waarin Dumoulin een tweede plaats pakt en Froome zijn onwaarschijnlijke zege veilig stelt.

Col du camping!
Oh ja, ennnnn: na onze knakworstenlunch trekken Rogier en ik nog één keer de fietsschoenen aan om de ultieme strijd aan te gaan in het zinderende Strava-segment ‘Col du camping’. Tot dit moment neem ik de tweede plaats allertijden in, maar daar zit best nog rek in! In een niet enorm sociale sprint rammen we tussen twee campingbezoekers de campinghelling op om 0.42 (Martin) en 0.45 (Rogier) seconden te klokken. Eerste en gedeeld tweede! Hoppa, onze Alpendriedaagse is geslaagd!