Fontaine le Puits 7,5. St Jean de Belleville 12. St Martin de Belleville 19. Les Ménuires 27. Val Thorens 37. 37 kilometer. Dat is de boodschap van het witte bord met zwarte letters aan de voet van de enorme skicol. 37 kilometer klimmen.

Zo’n klimafstand heb ik nog niet op één col eerder overbrugd. In de eerste kilometers buigt mijn hoofd zich over wat rekensommetjes. Als ik op de helft zit, heb ik nog zo’n 18 kilometer te gaan. Da’s zo’n beetje de afstand van een normale col. Een beetje onwerkelijk is het wel.

De weg is volledig naar verwachting breed genoeg voor grote ladingen touringcars. Vandaag is het aantal bussen dat me passeert op één hand te tellen, maar dat maakt van de D117 nog geen rustig colletje. In het eerste deel van de rit suizen de Peugeot- en Renault-busjes en ander woonwerkveer me op deze vrijdagochtend om de oren. Daarna is het de beurt aan de toeristen die de hooggelegen plaatsen opzoeken. Althans, dat lijkt me een logische volgorde van de verkeerstroom.

Om een uurtje of 9 heb ik mijn eerste vijf kwartier fietsen erop zitten. Ik rij langs het dorpje Villarly (het lijkt wel alsof ieder gehucht hier begint met ‘Vil’) en hoor een haan drie keer kraaien. Bij onze achterburen begint zo’n beest rond de klok van zes uur. Blijkbaar passen die beesten zich makkelijk aan andere culturen aan.

Na een kleine anderhalf uur toeren ben ik tevreden met hoe het gaat. Ik ben bijna op de helft, wat me alleszins meevalt. Het moet gezegd: dat heeft zeker te maken met de percentages (zelden ligt de stijging boven de zeven procent) en met een vlak en zelfs dalend stuk na ruim tien kilometer klimmen. Deze beperkingen in hoogtetoename kunnen natuurlijk ook niet uitblijven, anders zou ik op de maan uitkomen.

Of de route in het grootste skigebied van Europa mooi is? Nou, een topnotering zit er absoluut niet in voor deze col. De 37 kilometer maken ‘m bijzonder, de omgeving is weinig indrukwekkend. Na Les Ménuires (dan heb ik er dus al 27 kilometertjes opzitten) krijg ik wel mooie uitzichten op het dal en de gletsjers voorgeschoteld. Vooral de laatste paar kilometers vind ik de omgeving fotogeniek genoeg om mijn iPhone en actioncam regelmatig beelden te laten schieten. De een miljoen stroomkabels, skiliften, sneeuwkanonnen en ander wintersportmeubilair neem ik daarbij voor lief.

37 kilometer is best een stukkie, zo laat mijn lichaam de laatste kilometers blijken. De authentieke kilometerpaaltjes (waar ik groot fan van ben!) hebben me bijna de gehele rit netjes verteld waar ik me bevond en wat ik de komende kilometer kon verwachten. In de laatste kilometer geeft de routemarkering helaas niet thuis en moet ik gissen waar de top is. En waar ik mijn finishfoto kan schieten. Ik kies een van de vele routeborden met daarop een paar van de 4.000 hotels, waarna ik nog wat rondscharrel in het 2.300 meter hoge skioord dat ik tweemaal eerder in de winter bezocht. En dan: afdalen! Bijna 37 kilometer lang.

Rit op Strava